Teksty z kasety
Powrót do strony głównej
|
Wzburzone fale Morza Galilejskiego, |
|
|
Łódź Apostołów pewnie nie znajdzie brzegu, |
|
|
Zmęczone słabną dłonie, |
|
|
Strach rosi potem skronie, |
|
|
A Chrystus śpi... |
|
|
|
|
|
Panie, gdy wicher dmie, |
|
|
A fala topi naszą łódź, |
|
|
Chryste, błagamy Cię, |
|
|
Ach! Zbudź się, zbudź, zlituj się! |
|
|
Gdy zechcesz umilkną nawałnice, |
|
|
Gdy zechcesz ucichnie burzy grzmot, |
|
|
I spokój rozjaśni nasze lice, |
|
|
Gdy wskażesz znajdziemy pewny port! |
|
|
|
|
|
Ziemia szarpana wichrem, szaleje burza, |
|
|
Nienawiść zrywa żagle, świat we krwi nurza, |
|
|
Gaśnie nadziei iskra, |
|
|
Samotność łzy wyciska, |
|
|
A Chrystus śpi... |
|
|
Gdy gaśnie dzień wśród mych rodzinnych pól |
|
|
Spowity w blask i cie ń, przychodzę tu. |
|
|
Witają mnie szelesty bujnych traw, |
|
|
W wieczornej szarej mgle zielony staw. |
|
|
|
|
|
Od białych brzóz i rosochatych wierzb, |
|
|
Melodia płynie tu, by zginąć gdzieś. |
|
|
I słyszę w krąg, jak wiatr na liściach gra, |
|
|
Znajomy każdy ton i bl iski od lat. |
|
|
|
|
|
Zapada noc zbudziła roje gwiazd, |
|
|
A liść w brylantach ros srebrzyście gra. |
|
|
Nim pójdę stąd, na jawie roję sny |
|
|
Oczarowany grą minionych dni. |
|
|
|
|
|
I śpiewam pieśń co Twoją nutą brzmi |
|
|
W niej moje serce jest, i radość, i łzy. |
|
|
Gdy gaśnie dzień wśród mych rodzinnych pól |
|
|
Spowity w blask i cień, przychodzę tu. |
|
|
Tak wyschłeś Panie na przydrożnym Krzyżu |
|
|
Że |
|
|
|
|
|
Przeogromna ziemio wyszłaś z Bożych rąk, |
|
|
Wykrzykuj radośnie, śpiewaj Mu i graj. |
|
|
Świetlisty księżycu, niebo pełne gwiazd |
|
|
I ogromne słońce przed Panem swym tańcz. |
|
|
O Najwyższy nasz, |
|
|
Na dłonie wzniesione me spó jrz, |
|
|
Niech płynie chwała jak kadzideł dym. |
|
|
Niech morze swym szumem Pana niebios czci |
|
|
Potoki niech nucą, tafla jezior lśni, |
|
|
A szczytów majestat sięgający chmur |
|
|
Niech kornie przyklęknie, psalmy nucąc Mu. |
|
|
Sam długo błądziłem, szukając Twych dró g, |
|
|
Patrzyłem na piękno, na Twych palców cud, |
|
|
Aż wreszcie odkryłem, żeś Ty stworzył świat, |
|
|
Że ludzie to owce, a Tyś Pasterz nasz |
|
|
Wysłuchajcie Mego głosu, czyńcie to, co nakazuję, |
|
|
A będziecie ludem Moim, przez cały czas. |
|
|
Gdy na Moje zawołanie, nie odpowie żaden z was, |
|
|
Wtedy Moją twarz odwrócę na długi czas. |
|
|
Jeśli nie usłuchacie Mnie, w ukryciu płakać będę, |
|
|
Do niewoli poślę was, trzodo ma! |
|
|
Precz odrzućcie wasze złości, obrzydliwość w sercach waszych, |
|
|
Powróć do mnie Izraelu, mówi Pan. |
|
|
Twoje złe postępowanie, brak bojaźni i pokuty, |
|
|
Ugodziły serce Moje, ludu Mój. |
|
|
Słowa Me poczytujecie, jako przedmiot drwiny waszej, |
|
|
Brak wam w nich upodobania, brak też czci. |
|
|
Jeśli szczerze naprawicie, wasze złości, czyny złe, |
|
|
Sprawię, że znów powrócicie, na ziemie swe. |
|
Wszelkie spostrzeżenia i uwagi proszę kierować pod adres: |
|
|
|
Strona założona: 23. 09. A. D. 1999. |
|
Ostatnia modyfikacja: 09. 10. A. D. 1999. |
Jesteś kolejnym gościem na liście: